Ποδηλασία Πίστας

Με τη σημερινή τους μορφή, τόσο τα σπριντ όσο και οι αγώνες αντοχής, γίνονται σε μια ξύλινη επικλινή οβάλ πίστα η οποία έχει μήκος τουλάχιστον 250 μέτρα. Η δομή του ολυμπιακού προγράμματος έχει αλλάξει σημαντικά με την πάροδο των ετών και αγωνίσματα όπως το ένα χιλιόμετρο ατομικής χρονομέτρησης, το ατομικό πουρσουίτ, ο αγώνας πόντων και το Μάντισον εγκαταλείφθηκαν στους πρόσφατους Αγώνες.

Στους Αγώνες του Λονδίνου 2012, για πρώτη φορά στην ιστορία των Ολυμπιακών άνδρες και γυναίκες αγωνίστηκαν στα ίδια πέντε αγωνίσματα: το Κέιριν, το σπριντ, το ομαδικό σπριντ, το ομαδικό πουρσουίτ και το Όμνιουμ, παρόλο που οι αποστάσεις σε ορισμένα αγωνίσματα διαφέρουν για τους άνδρες και τις γυναίκες. Τα ποδήλατα πίστας δεν διαθέτουν ταχύτητες ούτε φρένα και οι ποδηλάτες σταματάνε ασκώντας πίεση στα πεντάλ.

Στο κέιριν που διεξήχθη για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ το 2000, οι ποδηλάτες ολοκληρώνουν μια σειρά από γύρους πίσω από έναν προπονητή με μοτοσικλέτα που αποκαλείται 'Ντέρνυ' και που επιταχύνει σταδιακά πριν εγκαταλείψει την πίστα δυόμισι γύρους πριν από το τέλος, οπότε και οι ποδηλάτες βρίσκονται πλέον στην τελική ευθεία για τον τερματισμό. Αγωνίζονται ταυτόχρονα έως οκτώ ποδηλάτες και νικητής αναδεικνύεται αυτός που θα περάσει πρώτος τη γραμμή του τερματισμού.

Στο ομαδικό σπριντ, κάθε ποδηλάτης μιας ομάδας συμπληρώνει έναν γύρο ως πρώτος ποδηλάτης και έπειτα κάνει στην άκρη αφήνοντας τον τελευταίο αθλητή να έρθει μπροστά και να ολοκληρώσει την κούρσα. Δυο ομάδες αγωνίζονται η μία ενάντια στην άλλη, ξεκινώντας από αντίθετες πλευρές της πίστας, σε μια σειρά προκριματικών στην προσπάθειά τους να φτάσουν στον τελικό.

Στο σπριντ δυο ποδηλάτες αγωνίζονται ο ένας δίπλα στον άλλο για τρεις γύρους, προσπαθώντας να επιτύχουν την καλύτερη θέση στους δύο πρώτους γύρους, πριν τον τελικό γύρο του σπριντ για τον τερματισμό. Οι ποδηλάτες αγωνίζονται σε γύρους αποκλεισμού με στόχο να περάσουν στους επόμενους γύρους του αγωνίσματος, όπου δύο αθλητές αγωνίζονται ποιος θα κερδίσει τους περισσότερους από τρεις αγώνες. Τα ποδήλατα παραμένουν στη θέση τους σε έναν ειδικό βατήρα εκκίνησης κατά την έναρξη μιας κούρσας μέχρι να δοθεί το σήμα εκκίνησης.Το σπριντ ήταν το μόνο αγώνισμα ποδηλασίας πίστας που διεξήχθη στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της σύγχρονης εποχής στην Αθήνα το 1896.

Ο αγώνας όμνιουμ είναι το πιο πρόσφατο αγώνισμα ποδηλασίας πίστας που συμπεριλήφθηκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα, καθώς διεξήχθη στους Αγώνες του Λονδίνου το 2012. Αποτελείται από έξι αγωνίσματα και αποτελεί μια πραγματική δοκιμασία για το σύνολο των δεξιοτήτων των ποδηλατών, καθώς απαιτεί καλές ικανότητες στο σπριντ, αντοχή και ποδηλασία σε γκρουπ.

Τα έξι επιμέρους αγωνίσματα είναι η μία στροφή σπριντ (λαπ), ο αγώνας πόντων, ο αγώνας αποκλεισμού, το ατομικό πουρσουίτ, το σκρατς και ο αγώνας ατομικής χρονομέτρησης. Οι πόντοι σε κάθε έναν από αυτούς τους αγώνες εξαρτώνται από τη θέση (όσο υψηλότερη η θέση τόσο λιγότεροι οι πόντοι) και ο ποδηλάτης με τους λιγότερους πόντους στο τέλος του αγωνίσματος κατακτά το χρυσό μετάλλιο.

Στο ομαδικό πουρσουίτ, το οποίο βασίζεται στην αντοχή, οι ποδηλάτες μιας ομάδας ολοκληρώνουν μια σειρά γύρων στους οποίους εναλλάσσονται στη θέση του πρώτου ποδηλάτη. Δύο ομάδες αγωνίζονται η μία ενάντια στην άλλη, ξεκινώντας από αντίθετες πλευρές της πίστας, και στόχος της κάθε ομάδας είναι να προλάβει την άλλη ομάδα ή να τερματίσει σημειώνοντας τον ταχύτερο χρόνο.

Μετάλλια

-

Συμμετοχές

-