Γιάννης Κιρκιλέσης

Ο Γιάννης Κιρκιλέσης γεννήθηκε το 1953, εκεί στην ζηλευτή περιοχή της αρχαίας Ολυμπίας και βέβαια είναι σε θέση να θυμάται πολλά στιγμιότυπα από την αφή της Ολυμπιακής Φλόγας.
Ως αθλητής έπαιξε μπάσκετ στον Αθλητικό Όμιλο Αμπελοκήπων αλλά πολύ νωρίς όλο το ενδιαφέρον του στράφηκε στις σπουδές του, στο πανεπιστήμιο, όπου ύστερα και από παρακολούθηση μαθημάτων και στη Μπολόνια, αποφοίτησε ως γιατρός.
Σήμερα εργάζεται ως χειρουργός στο νοσοκομείο Πύργου.
Εκείνη την εποχή, τη δεκαετία του 60, αρχές του 70, ο Γιάννης Κιρκιλέσης, συμμετείχε στην αφή του 1964 για το Τόκιο όπου έδωσε το κλαδί ελιάς, στην αφή του 1968 για το Μεξικό, όπου μάλιστα έτρεξε ως λαμπαδηδρόμος και υπήρξε πρώτος λαμπαδηδρόμος το 1972, τόσο για τους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σαπόρο της Ιαπωνίας, όσο και για τους θερινούς του Μονάχου.

Θυμάται πολύ έντονα εκείνα τα γεγονότα:
«Τότε, εκείνη την εποχή, ήταν ύψιστη τιμή για τα παιδιά της περιοχής να κατέχουν τον τίτλο του πρώτου λαμπαδηδρόμου. Η συμμετοχή μας, η επιλογή μας, ήταν κάτι το ιερό, έτσι φάνταζε στην ψυχή μας. Το 1964 θυμάμαι την πρωθιέρεια Αλέκα Κατσέλη, κάπως απόμακρη, αλλά τότε ήμουνα μόλις 11 χρονών, πολύ μικρός. Τη Μαρία Μοσχολιού τη θυμάμαι φυσικά καλύτερα το 1968 για πρώτη φορά, ήταν στα αλήθεια πιο ζεστή. Ήμουν όμως και μεγαλύτερος τότε. Όταν έμαθα ότι θα είμαι πρώτος λαμπαδηδρόμος κόντεψα να τρελαθώ από τη χαρά μου. Ενοιωθα τόσο υπερήφανος. Και τι δεν θυμάμαι από τότε. Το 1968, οι δάδες ήταν μεταλλικές και πολύ βαριές ενώ σου έκαιγαν γρήγορα και τα χέρια. Το καταλάβαμε στις δοκιμές και τις φτιάξαμε με κορδόνι από αλουμίνιο στη λαβή. Ήταν πολύ καλύτερα έτσι. Οι δάδες του Μονάχου, έμοιαζαν να έχουν πρόβλημα με τον αέρα και φοβόμασταν μήπως σβήσουν, έτσι εγώ σαν πρώτος λαμπαδηδρόμος ήμουνα και αγχωμένος και προσεκτικός. Οι καλύτερες νομίζω ήταν του Σαπόρο, δεν έσβηναν ούτε μέσα στο νερό».
?> ?>