Γιώργος Λενός

Γεννήθηκε στον Πειραιά και από μικρή ηλικία η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Περάτωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Α’ πρότυπο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών και ακολούθως έλαβε το πτυχίο των Οικονομικών και Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επακολούθησαν με υποτροφία του Πανεπιστημίου Αθηνών μεταπτυχιακές σπουδές στη Νομική Σχολή του Παρισιού (Σορβόννη) στο Δίκαιο Επιχειρήσεων, τελικά όμως τον κέρδισε το λειτούργημα του δικηγόρου. Είναι δικηγόρος στον Άρειο πάγο.

Λόγω των πολλών ανησυχιών και ευαισθησιών του για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τη φιλοσοφία οδηγήθηκε σε μεγαλύτερη ηλικία από τους φοιτώντες στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, Τμήμα Αρχαιολογίας όπου και παρακολούθησε τα μαθήματα του τμήματος αυτού μαζί με τη φοιτώσα νεολαία μέχρι και του τελευταίου έτους φοίτησης, πλην όμως δεν έλαβε και το πτυχίο της σχολής αυτής λόγω ελλείψεως επαγγελματικών προοπτικών στον εν λόγω τομέα. Από του έτους 1970 έως το 1976 υπήρξε βοηθός (νυν λέκτορας) και δίδαξε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών οικογενειακό δίκαιο με Καθηγητή της έδρας οικογενειακού δικαίου τον αείμνηστο Γεώργιο Μιχαηλίδη Νουάρο. Συνέγραψε δύο νομικά πονήματα με τίτλους «Τα νομικά ελαττώματα της πωλήσεως» και «Η περιουσία του ανήλικου» αντίστοιχα. Το έτος 1975 μετά τη μεταπολίτευση, διετέλεσε σύμβουλος στην ΕΠΟ και Πρόεδρος της Επιτροπής Κανονισμών.
Από του έτους 1976 μέχρι και σήμερα ασχολείται ενεργά με το άθλημα της ιππασίας συμμετέχοντας σε όλες τις εκδηλώσεις της εν λόγω ομοσπονδίας, έχει δε στην ιδιοκτησία του πέντε άλογα. Επιπλέον κατά το έτος 1976 διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Ιππικού Ομίλου Τατοϊου (ΙΟΤ), ο οποίος είναι ένας από τους σημαντικότερους ομίλους στην προαγωγή του αθλήματος. Από το έτος 1987 μέχρι το 2008 διετέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Ιππικού Ομίλου Τατοϊου (ΕΘΙΟΤ) και από το έτος 2008 μέχρι και σήμερα Πρόεδρος του Ιππικού Ομίλου Βορείων Προαστίων (ΙΟΒΟΠ) ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος και σημαντικότερος ιππικός όμιλος και στον οποίον ενδεικτικά αναφέρεται ότι σταβλίζονται εκατό άλογα πρώτης γραμμής για το άθλημα της ιππασίας. Τα έτη 2001 και 2005 διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιππασίας (ΕΟΙ).
Έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα για την προαγωγή γενικά του αθλητισμού και τη διάδοση αυτού στη νεολαία δοθέντος ότι είναι άτομο με ιδιαίτερες ευαισθησίες στο χώρο αυτό και δεν περιορίζεται η δραστηριότητά του μόνο στην ιππασία, στην οποία έχει αφιερώσει μεγάλο χρόνο απ΄ την καθημερινή του ζωή και την επαγγελματική του δραστηριότητα. Παράλληλα δε έχει προσφέρει λόγω της αγάπης του στο άθλημα αυτό και για την περαιτέρω ανάπτυξή του πολλές χορηγίες. Το ίδιο βεβαίως έχει πράξει και προς διάφορους αθλητικούς και κοινωνικούς φορείς για πολλά χρόνια.
Για την προσφορά του αυτή στον αθλητισμό εν γένει και ειδικότερα στο άθλημα της ιππασίας, πολλά σωματεία και ιππικές ενώσεις αλλά και η ίδια η Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας τον τίμησαν, τον βράβευσαν και τον εξέλεξαν σε αιρετές – τιμητικές ανώτατες θέσεις όπως Προέδρου – Αντιπροέδρου – Επίτιμου Προέδρου – Επίτιμου μέλους κλπ. Από το 2009 μέχρι και σήμερα είναι αριστίνδην μέλος της ΕΟΕ. Πρόεδρος της Επιτροπής Φιλάθλου Πνεύματος (ΕΦΙΠ) από το 2009 ως το 2016.